گاه نوشت هاي يك دانشجو

ما، شما و آن های یک آهنگ

moderate — Sun, 13 May 2012 14:36:00 GMT

دارم فکر می کنم اگه همین ادبیاتی که در شعر شاهین نجفی درباره امام هادی به کار رفته برای امام علی به کار می رفت واکنش حامیان این آهنگ چه فرقی می کرد؟

دارم فکر می کنم اگه این خواننده شعری در وصف خلیج عربی به جای خلیج فارس می خوند، چه تفاوتی در جهت گیری کمپین های حامی شاهین نجفی ایجاد می شد؟

اما این روزا موضوعات دیگه ای هم ذهنمو به خودش مشغول کرده:

1- اینکه اگه خود امام هادی در بین ما بودند چه واکنشی نشون می دادند؟

2- آیا با بد و بیراه گفتن به خواننده یا کشتن او چیزی تغییر می کنه؟

3- در این سی و سه سال عملکرد چه کسانی باعث ایجاد این شکاف عمیق فرهنگی بین جوونا شده؟

شوق غیرقانونی ...

moderate — Sat, 24 Dec 2011 20:15:00 GMT

9 اسفند 1382 بود و روز رای گیری برای مجلس هفتم. پر از شوق رای دادن بودم اما تنها دو روز برای رسیدن به سن قانونی کم داشتم . به حوزه انتخاباتی رفتم و خواهش کردم به من اجازه رای دادن بدهند و چه خوشحال بودم که "ساز و کارهای قانونی انتخابات" به من اجازه ی دادن آن رای غیرقانونی را داد.

و امروز که ثبت نام از نامزدهای شرکت در انتخابات دور نهم شروع شد، داشتم به همان "ساز و کارهای قانونی" و بسیاری مسائل دیگر فکر می کردم که در فاصله این چند سال شوق رای دادن را در من خشکاند.

مصائب آقا زادگی!

moderate — Thu, 08 Sep 2011 20:34:00 GMT

توي خواب و بيداري بودم كه زنگ زدن و گفتن: براي كار زبان تشريف بيارين به فلان آدرس. منم كه فكر مي كردم كار تدريسه گفتم: باشه چشم. ميام.
وقتي رفتم اونجا تازه فهميدم كه از تدريس خبري نيست و اون نهاد محترم (كه بهتره اسمشو نگم) نياز به مترجم داره. يه مصاحبه انگليسي انجام شد كه مهمترين بخشش رو به فارسي براتون ميگم:
گفت: به نظر ما اين به اصطلاح "انقلاب سبز" هم راستا با فعاليت هاي سازمان مجاهدين خلق داره عمل مي كنه. نظر شما چيه؟
گفتم: به نظر من اين دو جريان نه راهشون يكيه و نه هدفشون.
گفت: ما در اين مورد سند داريم.
چيزي بهش نگفتم ولي احتمالا خودتون مي دونين كه تو دلم چي گفتم.
بعدش هم يه متن فارسي بهم داد و گفت پاراگراف اولش رو به انگليسي ترجمه كن. يكي از خبراي "فارس نيوز" و در مورد "فتنه" بود. از آخر هم گفت باهاتون تماس مي گيريم. تو دلم گفتم: آره، مي دونم.
اينم حكايت سومين باري بود كه دعوت شدم براي همكاري با يه نهاد وابسته به نظام. سابقه پدر و پيشينه خودم اولين معياريه كه به خاطر اون باهام تماس ميگيرن.دور زدن سئوالاي گزينش كار سختي نيست. فقط لازمه يه ساعت "خودم" نباشم و یه کم تو حوزه دین و سیاست جانماز آب بکشم. ولی چرا اينكار رو نمی کنم؟
وقتي در مورد همين دعوت به همكاري توي يكي از محيط هاي مجازي مطلب كوتاهي نوشتم يكي از دوستان به اصطلاح "با بصيرت" زير مطلبم اين كامنت رو گذاشت:
خوش بحالت آقازاده
انصافا جمهوری اسلامی هرچی میکشه از اشراف برآمده از جمهوری اسلامیه
موتور محرک اپوزیسیون الان همین آقا زاده هان جدا.

شايد راست مي گه. نه كه خيلي باباهامون پول دارن و ما هم از نظر مالي تامين، خب ديگه لازم نيست تن به كار دولتي و حكومتي بديم. شايدم به خاطر معترض بودنمون برامون از كنگره آمريكا پول ميفرستن. نمي دونم والا...
فقط دارم به خاطرات يك سال پيش فكر مي كنم كه با دوستام توي اون نمايشگاه لعنتي، جون می کندیم واسه يك قرون پول ... . اميدوارم كه هيچ وقت مجبور نشم تن به خفت بعضي كارا بدم كه فقط برازنده بعضي از همين کامنت گذاراست ...

سنت و مدرنیته

moderate — Wed, 01 Jun 2011 10:42:00 GMT

ای کاش سنتی های ما کمی مدرن تر و مدرن های ما کمی سنتی تر فکر و عمل می کردند ... ای کاش ...

دیشب ...

moderate — Wed, 11 May 2011 09:31:00 GMT

چرا هميشه اينقدر تند راه مي رم؟ مگه قراره به جايي برسم؟ مگه اصلا تا حالا كسي بوده كه منتظرم باشه تا براي رسيدن بهش تند راه برم؟ واقعا چرا اينقدر تند راه مي رم؟

ديشب اما فرق داشت. ديشب خيلي آروم قدم بر مي داشتم. خيلي آروم. ديشب آروم آروم راه مي رفتم و به "رنج" و "درد" و "شكست" فكر مي كردم. به "شكاكيت" فكر مي كردم. چند ثانيه هم به "نسبيت". ديشب به همه ي چيزهايي فكر مي كردم كه مي تونستن "آرمان" ها و "ايده آل" ها رو با خاك يكسان كنن. ديشب صادق خان هدايت اون جمله ي عجيبش رو توي گوشم زمزمه مي كرد: "در زندگي زخمهايي هست كه مثل خوره روح را آهسته در انزوا مي خورد و مي تراشد." ديشب با اينكه خيلي قدم ها رو كوتاه برمي داشتم ولي باز داشتم راه مي رفتم. و باز داشتم به جريان زندگي ادامه مي دادم. اخوان با همون مهربوني هميشگي كه ازش سراغ داشتم برام مي خوند: از تهي سرشار / جويبار لحظه ها جاريست… ولي من نمي خواستم ادامه بدم. دوست داشتم متوقف بشم. توقفي براي هميشه… مرگ … شيرين ترين چيزي كه در اوج جووني بهش فكر مي كنم. امان از اين محكوميت … از همون بدو تولد (يا شايد هم قبل تر) محكوم شدم به ادامه زندگي… اي كاش حداقل بهم مي گفتن دوره ي محكوميتم كي تموم مي شه …

شايد با خودت فكر كني كه شب بدي رو گذروندم و اصلا حالم خوب نيست و شايد بهتر باشه چند روزي استراحت كنم! ولي نه … ديشب … ديشب … ديشب خيلي شب خوبي بود … خيلي خوب.

دم خروس يا قسم حضرت عباس؟... مسئله اين است!...

moderate — Wed, 04 May 2011 18:36:00 GMT

1388:

عده اي از وجود خرافه گرايي در مديريت دولت نهم خبر داده اند و ميرحسين موسوي نيز در مناظره با احمدي ن‍ژاد بر آن تاكيد مي ورزد؛ رهبري اين موضوع را كارنامه ي جعلي اي مي داند كه ديگران براي دولت درست كرده اند:
از دو سه ماه قبل از مناظرات هم اين سخنرانى‌ها را براى من مى‌آوردند و من ميديدم يا گاهى مى‌شنيدم؛ تهمتهائى زدند، حرفهائى گفتند؛ به كى؟ به كسى كه رئيس جمهور قانونى كشور است، متكى به آراء مردم است. نسبتهاى خلاف دادند، رئيس جمهور مملكت را كه مورد اعتماد مردم است، به دروغ‌گوئى متهم كردند! اينها خوب است؟ كارنامه‌هاى جعلى براى دولت درست كردند، اينجا آنجا پخش كردند، كه ما كه در جريان امور هستيم، مى‌بينيم ميدانيم كه اينها خلاف واقع است؛ فحاشى كردند؛ رئيس جمهور را خرافاتى، رمال، از اين نسبت‌هاى خجالت‌آور دادند؛ اخلاق و قانون و انصاف را زير پا گذاشتند.(+)
(خطبه هاي نماز جمعه بعد از انتخابات – 88/3/29)

1390:

در حاليكه حدود دو سال از انتخابات 88 مي گذرد و اختلافاتي بين جريان اصولگرا و احمدي نژاد به وجود آمده، گويا آقايان تازه يادشان آمده كه موسوي راست مي گفت:

حدادعادل: رمال وغیب‌گو مشكل نظام را حل نمی كند. (+)

فدایی: این عقاید شیطانی است. زیرا مجموعه آنچه مطرح شد در فضایی از توجیهات دینی، توجیهات غیبی، به كارگیری طلسم و تسخیر اجنه و ... سامان پیدا می‌كند. حركات منحرف و شیطانی جریان انحرافی برگرفته از غیبیات و عرفان‌های كاذب و توسل به حضرت مهدی (عج) به شكل من‌ درآوردی و خودساخته و خود پرورش داده است و این فكر عقبه اجتماعی ندارد. (+)

کودتا ...

moderate — Mon, 18 Apr 2011 21:33:00 GMT

گفتند بشتابيد! بشتابيد! كه مي خوايم بعد از سال ها براي انجمن اسلامي يه هيئت موسس تشكيل بديم و اين تشكل رو از اين وضع اسف بار!!! در بياريم. ما هم شتافتيم و با چندتا از بچه ها يه ليست 8 نفره داديم. خب! مثل هميشه بايد منتظر مي مونديم تا اسامي از چندتا فيلتر قوي رد بشه و به اصطلاح سابقه دارا !!! رد صلاحيت بشن. دو سه ماهي گذشت. تا حدودا يه هفته پيش كه به من زنگ زدن و گفتن با بچه هاي ليستتون بياين براي جلسه.

توي جلسه ما بوديم و افراد يك ليست ديگه و آقايون مسئول. كاشف به عمل اومد كه همه ي ليستايي كه به نحوي با انجمن سابق و فتنه گر!!! دانشگاه ارتباط داشتن رد صلاحيت شدن. فقط مونده بود ليست ما كه سوء سابقه انضباطي و مشروطي و از اين جور حرفا نداشتيم. ليست ديگه اي كه توي اون جلسه حضور داشتن بچه هاي فعال "كانون مطالعات سياسي" بودن. اين كانون از همون شروع فعاليت تمام تلاشش رو مي كرد كه بچه هاي انجمن اسلامي رو به نحوي از دور خارج كنه (يعني در واقع تشكيل شده بود براي همين كار). از خارج دانشگاه هم حمايت مي شدن و بنابر بعضي شنيده ها به ... (اصلا ولش كن!)

دو تا جلسه بين ما و مسئولين برگزار شد و از ما خواستن كه نظراتمون رو در مورد اهداف انجمن اسلامي بگيم. آخرش هم نتيجه اين شد كه از هر ليست چند نفر به عنوان نماينده انتخاب بشن و اين افراد هيئت موسس انجمن اسلامي رو تشكيل بدن. وظيفه اين هيئت نوشتن اساسنامه و برگزاري انتخابات انجمن اسلاميه. با اينكه با اون ليست مقابل هم فكر نبوديم ولي حداقلش اين بود كه يه كم بحث مي كرديم و توي سر و كله هم مي زديم. همين تضارب آرا باعث مي شد اساسنامه ي بهتري نوشته بشه.

تا ...

تا اينكه امروز آقاي معاونت فرهنگي دانشگاه با من تماس گرفت و گفت: تماس گرفتم كه ازتون عذرخواهي كنم.

گفتم: بابت چي؟

گفت: راستش رو بخواين ليست شما جزو اون ليستايي بود كه رد صلاحيت شده بودن و من اشتباها !!! به شما گفته بودم كه تاييد صلاحيت شدين.

من هم كه از اين دروغ بزرگ و ميزان وقاحت آقايون داغ كرده بودم گفتم: ما هم از همون اول مي دونستيم قضيه چيه. به هر حال از خارج دانشگاه داشت اعمال نفوذ مي شد و شما هم كاري نمي تونستيد بكنين.

آقاي دكتر هم كه گويا كمي جا خورده بود، گفت: به هر حال من به نوبه ي خودم عذرخواهي مي كنم ...

بسيج، جامعه اسلامي، هيئت دانشجويي، نهاد رهبري و سرانجام انجمن اسلامي دانشگاه فردوسي. مباركشون باشه ايشالا. احتمالا الان خيلي هم خوشحالن ... ولي اي كاش كمي هم به آينده اين "تك صدايي" فكر كنن كه قطعا چيزي نخواهد بود جز نابوديشون ...

به گزارش واحد مركزي خبر ...

moderate — Tue, 05 Apr 2011 15:22:00 GMT

به گزارش واحد مركزي خبر تحولات زير همچنان در سطح خاورميانه در جريان است:

تظاهرات مسالمت آميز مردم بحرين

اعتراضات گسترده ي مردم يمن

انقلاب مردم ليبي

راهپيمايي مردم ... ببخشيد ... اصلاح مي كنم ... خرابكاري فتنه گران خارجي در سوريه !!!

آسیب شناسی جنبشی که دوستش دارم

moderate — Fri, 04 Mar 2011 18:50:00 GMT

حوادث روز 25 بهمن و روزهاي بعد از آن بحث هاي مختلفي را در بدنه مردمي جنبش سبز به وجود آورد كه نويسنده اين سطور را واداشت تا پس از بحث با دوستان، بيشتر در مورد اهداف اين جنبش و راه هاي نيل به آن بيانديشم. اين مطلب تلاشي است در جهت آسيب شناسي جنبش سبز كه اميدوارم با مشاركت دوستان به بحثي سازنده تبديل شود:

حركات اعتراضي مردم ايران پس از انقلاب 57 همواره دو رويكرد كلي داشته است:

1- رويكرد اصلاحي 2-رويكرد انقلابي

1- رويكرد اصلاحي: هواداران اين رويكرد با پذيرش اصول و مباني نظام حاكم تلاش دارند به اصلاح ساختارهاي فاسد يا افرادي بپردازند كه نظام را از رسيدن به اهداف خود باز مي دارند يا موجبات استحاله آن را فراهم مي آورند. اين دسته از معترضين همواره تلاش دارند با استفاده از رسانه هاي حقيقي و مجازي اشتباهات حاكميت را نمايان ساخته و با گسترش آگاهي هاي مردمي مانع از تكرار آن اشتباهات شوند. اما امروز شاهد آن هستيم كه نظام جمهوري اسلامي با توقيف روزنامه هاي منتقد، فيلتر كردن سايت ها و جلوگيري از فعاليت آزاد احزاب مانع از قدم نهادن در اين راه شده است. در چنين وضعي اين افراد يكي از اين دو راه را براي ادامه مسير اختيار مي كنند: عده اي از آنان با پافشاري بر روش اعتراضي خود بهترين فعاليت را همان فعاليت رسانه اي مي دانند و در صورت مسدود شدن رسانه هايشان اقدام به تاسيس رسانه اي جديد مي نمايند. و اما عده ديگر كه اصلاحات را ديگر امكان پذير نمي دانند و همه ي راه ها را بسته مي يابند در مسيري ديگر قدم مي گذارند كه در بخش بعدي اين نوشتار بدان مي پردازم. يكي از راه هايي كه طرفداران رويكرد اصلاحي در سرتاسر جهان براي رسيدن به اهدافشان بدان تمسك مي جويند دعوت از مردم براي شركت در راهپيمايي ها و تظاهرات است كه البته تنها در برخي از كشورها اين حركت شكلي اصلاحي به خود مي گيرد. اگر در يك نظام سياسي مردم اجازه تظاهرات اعتراضي را داشته باشند و با آن ها برخورد خشونت بار نشود آنگاه حركت آن ها گامي خواهد بود در جهت اصلاحات اما در ايران شاهد آن هستيم كه هرگونه حركت اعتراضي خياباني بهانه اي مي شود براي حاكميت تا به سركوب مخالفين خود بپردازد. اينجاست كه ديگر نبايد براي تظاهراتي چون 25 بهمن كاركردي اصلاحي قائل شويم زيرا در فضاي پر تنش و شرايط پيوسته امنيتي اصلاحات دشوار و گاه امكان ناپذير است.

2- رويكرد انقلابي: هواداران اين رويكرد نه تنها خواهان تغيير شكل و ساختار نظام فعلي اند بلكه اصول و مباني آن را نيز قابل قبول نمي دانند. همانطور كه مي دانيد اساسي ترين مبنا براي تشكيل جمهوري اسلامي پيوند دو نهاد دين و سياست بوده است. حال آنكه جدي ترين مطالبه اين دسته از معترضين جدايي اين دو نهاد از يكديگر است. سركوب معترضين پس از انتخابات 88 كه در طول حيات سياسي نظام فعلي بي سابقه بوده است باعث شد كه عده ي زيادي از آن ها در اين مسير گام بردارند و شواهد گوياي آن است كه اين رويكرد به شدت در جنبش سبز در حال گسترش است.

فارغ از اينكه كداميك از اين دو رويكرد قابل قبول است قصد دارم در اينجا سئوالاتي مطرح كنم كه سخت ذهنم را به خود مشغول كرده اند:

1- با مطالعه منشور جنبش سبز به اين نتيجه رسيده ام كه رهبران اين حركت مردمي بيشتر رويكردي "اصلاحي" دارند تا انقلابي اما در عمل شاهد آن هستيم كه دعوت مردم به تظاهرات كه با استقبال بخش قابل توجهي از آن ها مواجه مي شود در عمل و در شرايط فعلي جهتي "انقلابي" به خود گرفته است. در اينجا اين سئوال مطرح مي شود كه چگونه مي توان از طريق راهكاري انقلابي به سمت هدفي اصلاحي حركت كرد؟

2- به نظر مي رسد منشور جنبش سبز نتوانسته است اساسي ترين مطالبه بخش دوم معترضين كه جدايي دين از سياست است را پوشش دهد حال آنكه افزايش معترضين اين دسته بسيار قابل ملاحظه است. با اين اوصاف چگونه مي توان اين منشور را مانیفستي وحدت بخش براي همه معترضين دانست؟

2x2=5

moderate — Thu, 27 Jan 2011 20:04:20 GMT

حرکت اعتراضی مردم تونس = قیامی در جهت برقراری اسلام ناب محمدی !
حرکت اعتراضی مردم مصر = انقلاب در سرزمین فرعون !
حرکت اعتراضی مردم ایران = اغتشاش، تجمع مشتی خس و خاشاک و ایضا گاو و گوساله، برخاسته از بی بصیرتی و مهمتر از همه فتنه ی از پیش طراحی شده (!!!!)

* راستی شما نمی دونید مردم کشورهای عربی برای انقلاباشون از وزارت کشوراشون مجوز گرفتن یا نه ؟!؟!؟